เมื่อได้ย้ายวัดเข้ามาก็ได้อาราธนาพระพุทธรูปเจ้าองค์นี้มาด้วย เอามาไว้ที่ศาลาบาตร การดูแลไม่ทั่วถึงของเจ้าอาวาสในสมัยนั้น จึงเป็นเหตุให้มดปลวกขึ้นกวนกัดแท่นพระหรือแท่นแก้ว กัดขึ้นไปจนถึงพระกัจฉะ (รักแร้) กัดฝ่าพระหัตถ์ซ้ายขาดไป กัดขึ้นไปจนถึงพระอุระ(อก) ทำให้พระอุระเป็นโพรง ชาวบ้านจึงเรียกกันว่า "พระเจ้าอกล้ง" จึงกลายมาเป็นพระนามพระพุทธรูปเจ้าองค์นี้ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ความสวยงามของพระพุทธรูปเจ้าองค์นี้ ยังมี พระจักษุ คือดวงพระเนตร หรือนัยตาทั้งสองข้างเป็นแก้วมหานิล พระวรกาย พระเมาลีเป็นเปลวดุจแสงไฟเทียน พระเกศาทำเป็นจิกก้นหอยทำด้วยมุขและลงรักปิดทองสวยงามมาก

          เมื่อครั้งพ.ศ. 2464 เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ได้มาปฏิสังขรณ์สร้างพระวิหารวัดศรีนวรัฐร่วมกับครูบาเจ้าเทิ้มวัดแสนฝาง เชียงใหม่ ได้เห็นพระพุทธรูปเจ้าอกล้งซึ่งฐานถูกมดปลวกกัดกินวางไม่สมดุลย์ จึงคิดจะซ่อมขึ้น ได้อัญเชิญลงไปลำน้ำขาน ทำความสะอาดแล้วตัดฐานที่ชำรุดให้ฐานพระเสมอกัน แล้วอาราธนานำมาตั้งไว้บนแท่นแก้วพระวิหาร พร้อมทั้งจัดงานฉลองพระวิหารหลังใหม่

          วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ.2506 ตรงกับเดือน 3 เหนือ ขึ้น 10 ค่ำ ทางวัดได้ประชุมคณะศรัทธา ตกลงให้มีการซ่อมแซมและบูรณะพระพุทธรูปเจ้าอกล้ง โดยจะนำไปซ่อมแซมที่วัดดอนชัย (ต้นแหนน้อย) แต่ได้มีการประชุมอีกครั้ง ตกลงกันว่าจะทำการซ่อมแซมและบูรณะที่วัดศรีนวรัฐ(ทุ่งเสี้ยว) ในการซ่อมแซมครั้งนี้ ได้ให้จัดทำปรำพิธีซ่อมที่หน้าอุโบสถ ใต้ต้นบุญนาค โดยขัดราชวัตรแต่งดาเครื่องอาสนาคือเครื่องเท้าทั้ง 5 ประการ ตามแบบโบราณทำไว้สืบต่อกันมา เรียกกันว่าเครื่องบวชพระเจ้า เมื่อได้สร้างพระพุทธรูปเจ้าขึ้นใหม่จะขาดเสียมิได้ เครื่องเหล่านั้นมี ระแอ บังวัน พัดพร้าว จาวมร ไม้ค้อนซักผ้า รวม 5 อย่าง เทียบได้กับพระมารดาเลี้ยงของพระพุทธเจ้า 5 พระองค์

          1. พระพุทธเจ้ากกุสันธ พระมารดาเลี้ยงชื่อแม่ไก่
          2. พระพุทธเจ้าโกนาคมน พระมารดาเลี้ยงชื่อแม่นาค
          3. พระพุทธเจ้ากัสสป พระมารดาเลี้ยงชื่อแม่เต่า
          4. พระพุทธเจ้าโคตม พระมารดาเลี้ยงชื่อแม่โค
          5. พระพุทธเจ้าอริยเมตตรัย พระมารดาเลี้ยงชื่อแม่ช่างซักผ้า

          เครื่องพุทธาภิเษกทั้ง 5 อย่างนั้น ก็ได้แก่รูปปีกไก่ 1 รูปหัวนาค 1 รูปเต่า 1 รูปหนอกวัว 1 และรูปไม้ค้อนซักผ้า 1 สิ่งทั้ง 5 อย่างนี้ พร้อมทั้งตัวเตียงอาสนาในเมื่อจะมีการอบรมสมโภชหรือสร้างพระพุทธรูปเจ้าขึ้นใหม่ จึงจัดให้มีครบตามแบบฉบับที่ได้ทำกันสืบต่อกันมาแต่โบราณ

          เมื่อถึงวันพุธที่ 11 ธันวาคม พ.ศ.2506 ตรงกับเดือน 3 เหนือ แรม 10 ค่ำ เวลา 13.30 น. เป็นวันและเวลาเริ่มทำพิธี ในงานนี้ได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดต่าง ๆ รวม 7 รูป พอใกล้จะถึงเวลาทำพิธีอัญเชิญพระพุทธรูปลงซ่อม ยังขาดพระสงฆ์อีกหนึ่งรูป ประธานในพิธีจึงให้เจ้าอาวาสตีระฆังสัญญาณร้อยแปดครั้งพร้อมกับร้องประกาศว่า ฤกษ์งามยามดีได้เวลาแล้วที่เราทั้งหลายจะอาราธนาพระพุทธรูปเจ้าลงซ่อมและบูรณะ ทันใดนั้นเมฆก็เริ่มตั้งเค้าทำทีว่าฝนจะตก พอถึงเวลาเข้าจริง ๆ ฝนก็เริ่มตกห่าใหญ่ โดยตลอดวันดังกล่าว ไม่มีเค้าว่าฝนจะตกเลย ฝนได้ตกลงสักพักหนึ่งก็หยุด อากาศก็แจ่มใส แดดออกตามปกติ พออาราธนาพระพุทธเจ้าพระเจ้าอกล้งลงสู้ปรำพิธีแล้วก็ได้จัดขบวนแห่ไปตามถนนหน้าวัด เลี้ยวซ้ายขึ้นไปตลาดถึงหน้าโรงเรียนนวรัฐ (โรงเรียนชุมชนบ้านทุ่งเสี้ยว (นวรัฐ) ในปัจจุบัน) แล้ววกกลับลงมาที่ตลาดใต้ เลี้ยวซ้ายออกประตูตลาดด้านทิศเหนือ เลี้ยวขวาออกสู่ถนนใหญ่ (เชียงใหม่-ฮอด) เลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนหน้าวัด แล้วอัญเชิญพระพุทธรูปเจ้าเข้าสู่ปรำพิธี พอตกกลางคืนฝนก็ได้ตกลงมาอีกตลอดคืนไม่ขาดสาย รุ่งขึ้นก็ยังตกอีก เป็นแบบนี้ติดต่อกันสามวันสามคืน เป็นที่น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก ซึ่งในช่วงนั้นก็ได้หมดฤดูฝนเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว จะเป็นเพราะพุทธานุภาพของพระพุทธรูป หรือจะเป็นเพราะเทพยาดาดลบัลดาลให้ฝนตกลงมาเป็นพุทธบูชา

          ปัจจุบันพระพุทธรูปเจ้าสักคงตันประดิษฐานอยู่ภายในวิหารไม้สัก วัดศรีนวรัฐ (ทุ่งเสี้ยว) เป็นที่เคารพสักการะของบรรดาศรัทธานักศีลนักบุญ ถือเป็นพระคู่บ้านคู่เมืองของบ้านทุ่งเสี้ยว ทุกวันขึ้น 10 ค่ำ เดือน 9 เหนือ ของทุก ๆ ปี จัดให้มีงานสรงน้ำพระเจ้าอกล้ง ภายในงานจัดให้มีมหรสพสมโภช การละเล่นต่าง ๆ เป็นที่ครึกครื้นตลอดทั้งวัน นับเป็นประเพณีที่กระทำสืบต่อกันมาจากอดีตจนถึงปัจจุบัน